Kiedy warto wykonać badanie Holter EKG? Dowiedz się jakie są wskazania.

2026-08-11
Kiedy warto wykonać badanie Holter EKG? Dowiedz się jakie są wskazania.
 Holter EKG to badanie diagnostyczne polegające na ciągłym, wielogodzinnym rejestrowaniu elektrycznej czynności serca w warunkach codziennej aktywności pacjenta. Głównym celem badania jest wykrycie przemijających, napadowych zaburzeń rytmu i przewodzenia, które są niemożliwe do zarejestrowania podczas rutynowego, trwającego kilkanaście sekund spoczynkowego badania EKG.

 

Kiedy warto wykonać badanie Holter EKG? Objawy i wskazania

  

1. Subiektywne objawy zgłaszane przez pacjenta

Podstawowym powodem skierowania na badanie Holter EKG są dolegliwości sugerujące zaburzenia rytmu serca, które występują epizodycznie.

Nawracające kołatania i pauzy w pracy serca

Pacjenci opisują ten stan jako uczucie nagłego, szybkiego lub nieregularnego bicia serca, "przewracania się" serca w klatce piersiowej, uczucie przelewania lub wrażenie krótkiego zatrzymania jego akcji. Holter EKG pozwala ocenić, czy odczucia te odpowiadają rzeczywistym zaburzeniom (np. pojedynczym skurczom dodatkowym komorowym lub nadkomorowym), czy są objawem czynnościowym (np. na tle nerwicowym).

Omdlenia i stany przedomdleniowe (Syncope)

Nagła utrata przytomności lub uderzenia gorąca połączone z mroczkami przed oczami mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Diagnostyka holterowska ma na celu wykluczenie potencjalnie niebezpiecznych przyczyn kardiogennych, takich jak:

  • Zespół chorego węzła zatokowego (bloki zatokowo-przedsionkowe).
  • Zaawansowane bloki przedsionkowo-komorowe (AV II i III stopnia).
  • Napadowy częstoskurcz komorowy (VT).

Niewyjaśnione zawroty głowy i duszność

Gdy rutynowa diagnostyka neurologiczna i laboratoryjna nie wykazuje nieprawidłowości, przyczynek do zawrotów głowy może stanowić okresowa bradykardia (zbyt wolna praca serca) powodująca niedokrwienie mózgu.

  

2. Wskazania kliniczne i profilaktyczne

Specjalista (kardiolog, internista, neurolog) zleca badanie Holter EKG również u pacjentów bez wyraźnych objawów subiektywnych, ale znajdujących się w grupie podwyższonego ryzyka.

Do wskazań klinicznych należą:

  • udar niedokrwienny o nieznanej przyczynie > badanie pod kątem cichego AF
  • stan po zawale serca > ocena ryzyka nagłego zgonu (VTA)
  • kardiomiopatie np. HCM, DCM > weryfikacja groźnych komorowych zaburzeń

  

Diagnostyka migotania przedsionków (AF) i ryzyko udaru

Migotanie przedsionków może przebiegać całkowicie bezobjawowo (tzw. ciche migotanie przedsionków). Jest ono jedną z głównych przyczyn udarów niedokrwiennych mózgu.

  • Udar cryptogenic (o nieznanej przyczynie): Holter EKG (często wydłużony do 7 dni) jest obowiązkowym elementem diagnostyki po przebytym udarze, aby wykryć ewentualne napady AF wymagające włączenia leczenia przeciwkrzepliwego.

Ocena ryzyka po zawale mięśnia sercowego

U pacjentów po odbytym zawale serca uszkodzona tkanka (blizna pozerwowa) może stanowić podłoże dla groźnych komorowych zaburzeń rytmu. Badanie Holterem  EKG służy ocenie skłonności do gwałtownych częstoskurczów komorowych.

Diagnostyka kardiomiopatii i wad serca

W kardiomiopatii przerostowej (HCM) lub rozstrzeniowej (DCM) monitorowanie EKG pozwala na identyfikację pacjentów wysokiego ryzyka nagłego zgonu sercowego (SCD), co stanowi podstawę do kwalifikacji do wszczepienia kardiowertera-defibrylatora (ICD).

   

3. Monitorowanie skuteczności leczenia i urządzeń wszczepialnych

Holter EKG jest kluczowym narzędziem w ewaluacji wdrożonego postępowania terapeutycznego.

  • Ocena skuteczności farmakoterapii: Weryfikacja, czy zastosowane leki antyarytmiczne (np. beta-blokery, amiodaron, propafenon) skutecznie hamują zaburzenia rytmu oraz czy nie wywołują efektu proarytmicznego (np. nadmiernej bradykardii).

  • Kontrola stymulatorów serca (rozruszników) i ICD: Pomiary pozwalają na ocenę prawidłowości sterowania i stymulacji narządu oraz wykrycie ewentualnych zaburzeń własnego rytmu pacjenta znoszących działanie stymulatora.

  • Ocena po zabiegu ablacji: Badanie wykonywane zazwyczaj po 3–6 miesiącach od zabiegu ablacji podłoża arytmii w celu potwierdzenia trwałego efektu terapeutycznego.

 

Często zadawane pytania (FAQ)

Czy badania holterem EKG jest w stanie wykryć nerwicę serca?

Holter EKG nie diagnozuje bezpośrednio zaburzeń emocjonalnych czy nerwicy. Pozwala jednak na wykluczenie organicznych i elektrofizjologicznych uszkodzeń serca. Jeśli pacjent zgłasza silne kołatanie serca, a w tym momencie badanie wykazuje prawidłowy rytm zatokowy (event-symptom correlation), wskazuje to na podłoże czynnościowe (np. odpowiedź na stres lub zaburzenia lękowe).

Ile trwa badanie Holter EKG – 24, 48h czy dłużej?

Standardowe badanie trwa 24 godziny. W przypadku rzadziej występujących epizodów lub w diagnostyce bezobjawowego migotania przedsionków lekarz może zdecydować o wydłużeniu rejestracji do 48, 72 godzin lub zastosować zapis 7-dniowy, co znacznie zwiększa wykrywalność zaburzeń.

Co oznacza zapis w dzienniczku pacjenta podczas badania Holtera?

Dzienniczek pacjenta służy do zapisywania dokładnych godzin wykonywanych czynności (np. spacer, wejście po schodach, sen, posiłek) oraz ewentualnych dolegliwości. Podczas analizy lekarz porównuje wpisy z zapisaną w tym samym czasie falą EKG, co pozwala ustalić korelację między objawami a pracą serca.

Czy podczas badania Holter EKG można uprawiać sport lub brać prysznic?

Podczas standardowego badania z aparatem na pasie kąpiel jest zabroniona, ponieważ zamoczenie rejestratora lub odklejenie elektrod uniemożliwi kontynuację pomiaru. Aktywność fizyczna jest zalecana (jeśli nie ma przeciwwskazań lekarskich), o ile nie powoduje nadmiernego pocenia obniżającego przyczepność elektrody – badanie powinno odzwierciedlać typowy dzień pacjenta.

Czym różni się Holter EKG od Holtera ciśnieniowego (RR)?

Holter EKG stale rejestruje elektryczną czynność serca (prądy czynnościowe) w celu wykrycia zaburzeń rytmu i przewodzenia. Holter ciśnieniowy (ABPM) mierzy ciśnienie tętnicze krwi w wyznaczonych odstępach czasu (np. co 15–30 minut) za pomocą mankietu na ramieniu i służy do diagnostyki nadciśnienia.

Jak wygląda badanie holterem EKG?

Badanie jest zlecane przez lekarza. Jest ono całkowicie bezbolesne. Aparat nosi się zazwyczaj przez 24 godziny, czasem 48. Aparat rejestruje pracę serca w trakcie wykonywania codziennych czynności:

  • Założenie (10–15 min): Pielęgniarka przykleja na klatce piersiowej pacjenta kilka elektrod i łączy je kablami z niewielkim rejestratorem, który nosi się w etui na pasie lub szyi.

  • Przebieg w ciągu dnia: Funkcjonuje się normalnie (urządzenie można go nosić także w pracy lub podczas snu). W specjalnym dzienniczku zapisuje się godziny aktywności, zażytych leków oraz ewentualnych objawów (np. kołatania serca).

  • Ograniczenia: Nie wolno się kąpać ani brać prysznica (rejestrator nie jest wodoodporny). Warto założyć luźne, bawełniane ubranie.

  • Zakończenie: Po wyznaczonym czasie wraca się do gabinetu na odpięcie sprzętu. Zapis z karty pamięci analizuje kardiolog, porównując go z wpisami z dzienniczka.

Czym różni się Holter EKG od standardowego EKG?

Główna różnica polega na czasie trwania badania oraz warunkach, w jakich jest wykonywane:

  • Standardowe EKG spoczynkowe: Badanie wykonywane przy użyciu aparatu EKG. Rejestruje pracę serca przez zaledwie 10–30 sekund, gdy pacjent leży bezruchu na kozetce w gabinecie. Pokazuje stan serca wyłącznie w danej chwili i wykrywa zaburzenia obecne utrwalone (np. przebyty zawał, stałe migotanie przedsionków).

  • Holter EKG: Rejestruje prądy czynnościowe serca w sposób ciągły przez 24 godziny, 48 godzin lub nawet 7 dni, podczas normalnej, codziennej aktywności pacjenta (praca, spacer, sen, stres). Pozwala wykryć epizodyczne, napadowe zaburzenia rytmu, które nie ujawniają się podczas krótkiego badania w gabinecie.

Oba badania wzajemnie się uzupełniają.

Prawdziwe opinie klientów
5 / 5.0 32 opinii
pixel